دره سوات یکی از شهرستان‌های واقع در استان مرزی شمال غربی پاکستان است. این منطقه در 100 کیلومتری اسلام آباد پایتخت پاکستان قرار دارد. بخش علیای سوات نیز در میان رشته کوه هندو کش واقع شده است. پایتخت دره سوات سایدو شریف نام دارد اما مهم ترین شهر این منطقه مینگورا است. دره سوات پیشتر دولت سوات نام داشت و از ایالات تابع حکومت استعماری بریتانیا در هندوستان بود این منطقه در زمان استعمار بریتانیا دارای یک فرمانروای محلی بود. سوات که تا پیش از سال ۱۹۶۹ یکی از امیرنشین‌های ایالت مرزی شمال غربی بود در این سال منحل شد. دره سوات منطقه‌ای که کو‌ه‌های مترفع در آن واقع شده، این منطقه همچنین دارای مراتع سرسبز و دریاچه‌هایی با آبی صاف و زلال است. در مجموع دره سوات یک جاذبه طبیعی محسوب شده و گردشگران ‌آن را تحت عنوان سوئیس پاکستان می‌شناسند.

دریاچه ی سیف الملوک در مناطق شمالی دره ی کاغان در کنار منطقه ای به نام نران قرار دارد. داستان نام گذاری دریاچه به این نام داستانی است شنیدنی که توسط شاعر معروف صوفی "میان محمد بخش" سروده شده است. داستان در مورد یک شاهزاده ی پارسی است که عاشق و شیفته ی یک پری دریایی در این دریاچه می شود. مردم محلی معتقدند زیبایی دریاچه به خاطر وجود پریانی است که در قرص کامل ماه به درون دریاچه می آیند.

یخچال طبیعی بالتورو با حدود 70 کیلومتر طول یکی از طولانی ترین یخچال های طبیعی در جهان است که توسط کوهستان های عظیم احاطه شده است. این یخچال هم در منطقه ی بلتستان واقع شده است.

دره ی اسکاردو در قسمت های شمالی پاکستان که بلتستان هم نامیده می شود قرار دارد. کوه های اسکاردو باعث ایجاد دره ای زیبا شده اند که به دره ی اسکاردو معروف است، این کوه به علت ارتفاعات 2900 متری سالانه مقصد بسیاری از کوهنوردان و ماجراجویان از سرتاسر جهان است. طبیعت بکر این دره هنوز پا برجاست و حتی روستاهای اطراف این کوهستان هنوز به سبک قدیمی زندگی می کنند و یکی از منابع درآمد آن ها باغ های زردآلوست.

شانگریلا یکی از رویایی ترین مکان های روی زمین است. در سال 1993 نویسنده ی بریتانیایی جیمز هیلتون کتابی به صورت رمان در مورد این مکان دیدنی و عرفانی نوشت و آن را افق گمشده نامید. شانگریلا به عنوان بهشت روی زمین یا آرمان شهر هم شناخته می شود، شهری که در آن خوشحالی ابدیست و دور افتاده از جهان بیرون است. در کتاب افق گمشده مردم شانگریلا به عنوان انسان های جاودان معرفی شده اند که یک زندگی طولانی دارند و همیشه جوان هستند.

دریاچه ی سیف الملوک در مناطق شمالی دره ی کاغان در کنار منطقه ای به نام نران قرار دارد. داستان نام گذاری دریاچه به این نام داستانی است شنیدنی که توسط شاعر معروف صوفی "میان محمد بخش" سروده شده است. داستان در مورد یک شاهزاده ی پارسی است که عاشق و شیفته ی یک پری دریایی در این دریاچه می شود. مردم محلی معتقدند زیبایی دریاچه به خاطر وجود پریانی است که در قرص کامل ماه به درون دریاچه می آیند.