پل خشتی لوشان از بناهای دوره قاجاریه است و بنا به روایت تاریخی در سال 1235 قمری روی رودخانه شاهرود در شهرستان لوشان ساخته شده است.

شهرستان لوشان، در جنوبی‌ترین قسمت استان گیلان و در مسیر رشت - قزوین در فاصله 93 کیلومتری مرکز استان، قرار دارد.

این پل که از جمله آثار تاریخی و قدیمی استان گیلان و شهر لوشان به شمار می‌آید، بر خلاف بقیه پل‌های خشتی که قوسی می‌باشند، به صورت پله‌کانی طراحی و ساخته شده است.

در قسمت ورودی پل کتیبه‌ای وجود دارد که در اطلاعاتی راجب به تاریخ ساخت آن حک شده است.

این پل که دارای موج برگردان‌هایی در قسمت پایه‌ها است، شیب تندی داشته و در دوره‌ای روس‌ها شیب تند آن را ملایم کردند.

طول کلی این پل 102 متر و عرض آن 20/7 متر است. در دو طرف مسیر عبور عابران، جان پناه‌هایی تعبیه شده و کف پل با قلوه سنگفرش شده است.

این پل دارای 4 دهنه است که 2 دهنه آن بزرگ و 2 دهنه کوچک است. بزرگ‌ترین دهنه 20/18 متر طول و 15 متر ارتفاع دارد و دهنه کوچکتر دارای 05/7 متر طول و 8 متر ارتفاع است. پل لوشان به علت زلزله سال 1369 آسیب دید اما توسط اداره کل میراث فرهنگی گیلان مرمت شد.

پل تاریخی لوشان با عمری بیشتر از 200 سال قدمت رویدادهای گوناگونی از جمله تهاجم و عبور ارتش قزاق از پیکرخود، حمله قوای دولتی به جنگلی‌ها و زلزله دهشتناک خرداد 1369 را در حیات خود تجربه کرده است.

پل خشتی لوشان قبل از ساخت مسیر کنونی قزوین ـ رشت و پل بتونی جدید، تنها راه ارتباطی دو سوی رودخانه شاهرود بوده است.

پل تاریخی لوشان در سال 1377 توسط سازمان میراث فرهنگی با شماره 2034 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید.