X
x جهت سفارش تبليغ در سایت ثامن بلاگ کليک کنيد

یورو و دلار paypal
آثار ایران در موزه ی آرمیتاژ
درباره وبلاگ
بررسی جاذبه های گردشگری دنیا و مقایسه ایران با آن... هدف اصلی توسعه گردشگری و بالا بردن سطح آگاهی های عمومی جهت گذران اوقات فراغت می باشد.
ورود
نام کاربري :
رمز عبور :
جستجو
معرفی به دوستان
نام شما :
ایمیل شما :
نام دوست شما:
ایمیل دوست شما:
پیوندهای روزانه
صفحات جداگانه
موضوعات
آرشیو
پیوندها
آمار نگاه زیبای شما
بازدید امروز : 138
افراد آنلاین : 2
بازدید دیروز : 13
بازدید ماه : 171
بازدید سال : 8754
کل بازدیدها : 226993
مجموع اعضا : 56
تعداد مطالب : 0
تعداد نظرات : 1
دیگر امکانات
ساخت وبلاگ
ساخت وبلاگ
ساخت وبلاگ
Google Pagerank Checker Tool
:: تبلیغات در این وبلاگ
محل قرار گیری کد تبلیغات
:: آثار ایران در موزه ی آرمیتاژ

       موزه آرمیتاژ یا مرمیتاژ قدیمی ترین موزه آلیا و بزرگترین موزه روسیه است که ارزش های عظیم هنر روسیه را در خود دارد این موزه در شهر سن پترزبورگ روسیه قرار گرفته و حدود سه میلیون شی  تاریخی در آن وجود دارد و بر اساس یک برآورد علمی اگر شخصی بخواهد فقط یک دقیقه در هر گالری این موزه آثار را ببیند باید 11 سال در آمیتاژ بماند همچنین شهرت و عظمت آرمیتاژ همپایه ی موزه هایی چون لوور و مترویولیستن است.قدیمی ترین آثار این موزه به دوران سنگی باز می گردد و جدیدترین آثار نیز مربوط به قرن 20 است.ساختمان نوژ این بنا در قرن 17 و 18 ساخته شده و متعلق به خاندان سلطنتی روسیه بوده است.این بنای زیبای سفید و سبز دارای یک هزار و 786 در،یک هزار و 945 پنجره و یک هزار و 57 اتاق است .این موزه دارای پنج بنای مجزا با نمایشگاه ها و گالری های گوناگون است این پنج بنای تاریخی را که توسط بهترین و ماهرترین معماران قرن های هجده و نوزده میلادی ساخته شده در بر گرفته است.این ساختمان ها عبارتند از کاخ زمستانی(معمار:ب.ف.راسترلی (1762 1754) موزه آرمیتاژ در کاخ زمستان در سال 1764 افتتاح شد آرمیتاژ کوچک (معمار ج.ب.م.والین دلاموتی 1775 1764)،آرمیتاژ کهن (معمار:یو.م.فلتن 1787 1771) تئاتر آرمیتاژ (معمار:جی.کارنگی 1787 1783 ) و بنای یاد بود (در میتاژ جدید)(معمار:ل.کلنزووب.استاسوف و ان.ای.افیموف).این بنا اولین ساختمانی است که مخصوص موزه ساخته شد.آرمیتاژ در سال 1838 دچار حریق شد و آسیب دید و کارشناسان مرمت،این بنا را مورد مرمت و بازسازی قرار دادند.اهمیت این بنا و زیبایی آن به حدی است که بسیاری از علاقه مندان به موزه آرمیتاژ را بی نظیرترین بنا و آثار آن را بی بدیل می دانند.در سال 1764 کاترین،ملکه ی روسیه،مجموعه ی قابل توجهی از نقاشی های اروپای غربی را خریداری کرد.آرمیتاژ در روزهای چهارشنبه تا یکشنبه از ساعت 30/10 تا 18 برای بازدید عموم است و هزینه بلیت آن برای افراد هشت هزار تومان (10 دلار)،کودکان شش تا 12 سال چهار هزار و هشتصد تومان (شش دلار) است،در این موزه می توان بدون فلاش از تمامی آثار عکاسی کرد و در عین حال عکس،فیلم ویدئویی از این بنا،کارت پستال و...نیز در این مجموعه به فروش می رسد.شکل موزه به گونه ای بازسازی شده که افراد معلول جسمی نیز بتوانند به راحتی در آن رفت و آمد کنند و در کنار تمامی ورودی ها برای بازدید راه عبور معلولین جسمی در نظر گرفته شده است.آثار مختلف نقاشی هنرمندان دوره های مختلف نیز از دیگر آثار مورد توجه در آرمیتاژ است.این آثار حدود 255 اثر نقاشی از هنرمندانی چون لئوناردو داوینچی،میکل آنژ،رافاتل،تیتیان و اسپرسیونیست های فرانسوی چون سزان،مانت،ون گوگ و...است.این موزه یکی از بهترین گالری های هنری جهان است و هر ساله هزاران نفر گردشگر را به خود جذب می کند.با راه اندازی سیستم جست و جوی اینترنت علاقه مندان به این موزه می توانند بخش های مورد علاقه خود را در این موزه پیدا کرده و سپس با عضویت در این موزه از تخفیف ها،برنامه ها و...این موزه زیبا بهره مند شوند.در این موزه همچنین تورهای مختلفی فعالیت دارد که در کارگاه های مختلف آموزشی موزه دوره های کوتاه مدت آموزشی برای تمامی سنین در نظر گرفته شده است.آرمیتاژ دارای بخش های مختلف دیگری چون مجسمه،البسه نظامی و سلطنتی،مبلمان،ظروف سفال و شیشه،جواهر،پارچه و سکه است.این موزه زیبا در کنار رودخانه ای به نام نوا در سن پترزبورگ قرار گرفته و قایق های گردشی نیز در کنار آن برای علاقه مندان تعبیه شده است.اهمیت این موزه به حدی است که در این منطقه روز آرمیتاژ در هفت تا نهم دسامبر هر سال برگزار می شود.در سال گذشته نیز دویست و چهلمین سال این مراسم برگزار شد.در این روز ساخت این بنا جشن گرفته شده و مراسم رقص و پایکوبی برگزار می شود.در بخش دیگری از این مراسم نیز در جلسات مختلف مقالات و یادداشت های تخصصی در مورد آثار موجود در آرمیتاژ ارائه می شود.کارشناسان و هنرمندان نیز برای بهتر شدن وضعیت جذب گردشگر راهکارهایی ارائه می کنند.اهمیت این موزه به حدی است که یونسکو از سال 1993 در این منطقه فعال شده و تمامی فعالیت ها و برنامه های این موزه تاریخی و منحصر به فرد را زیر نظر دارد و در هر جلسه و تحقیقی کارشناسان این سازمان حضور دارند.یونسکو در این موزه کارگاه های آموزشی برای کودکان و بزرگسالان برای آشنایی با این موزه و شناخت آثار هنری ترتیب داده است.در این موزه تعداد متعددی راهنما حضور دارند و بیشتر آنها به سه تا چهار زبان زنده دنیا آشنایی دارند و گردشگران را در این موزه یاری می کنند.در مورد این موزه تاریخی بیش از یک هزار کتاب مصور به زبان های مختلف دنیا به چاپ رسیده و منابع اینترنتی متعددی در این زمینه وجود دارد.

فنجان های چینی انگلیسی به کار رفته،قابل تشخیص است.این ظروف تصویر فتحعلی شاه و ولیعهدش عباس میرزا را بر خود دارد و روی سینی طلایی قرار دارد که توسط صنعتگران ایرانی ساخته شده است.در موزه آرمیتاژ بیش از 700 اثر مفرغی ایرانی با قدمت های متفاوت از قرون هفتم تا بیستم میلادی وجود دارند که پیشرفت یکی از مهم ترین و زیباترین صنایع دستی ایران را نشان می دهند.این کیا برای همه ی متخصصان و هنر دوستان سراسر دنیا شناخته شده هستند.یک قلمدان که قدیم ترین شی ء مفرغی با اشعار فارسی (سال 543) است،یک آبخوری قالب ریزی شده به شکل یک گاو و گوساله اش آخرین نمونه ی ظروف ایرانی به شکل حیوانات قبل از ممنوع شدن ساخت این گونه ظروف است و ظرفی از خوارزم با کتیبه های بسیار نیز دیده می شود.سفالینه ها و چینی های ایرانی که از مراکز مختلف ایران جمع آوری شده اند شامل هم ظروف و هم قطعات مصالح معماری هستند.در میان سفالینه های اولیه ی ایرانی یک کوزه ی نقاشی شده بزرگ که صحنه های بازی چوگان و شکار را نشان می دهد قابل توجه است (کاشان،قرن هفتم).کاشی های آرامگاه امامزاده یحیی (ورامین 660 تا 662 ه) از شاخص های تزیینات ساختمان های مذهبی هستند.در میان گنجینه ی عظیم موزه یکی از بزرگترین مجموعه های چینی های ظریف لعابدار ایرانی در جهان وجود دارد:بیش از 700 اثر از قرون نهم تا دوازدهم ه این مجموعه شامل ظروف بی همتای تاریخ دار است.دست یافته های ایرانی شامل قالی های مشهور قرون یازدهم تا سیزدهم ه و نمونه هایی از مخمل و ابریشم در موزه نگهداری می شوند.مجموعه ی غنی و گسترده اشیای ساسانی که یکی از افتخارات موزه است شامل ظروف نقره ی با ارزش،جواهرات تراشیده و کنده کاری شده و سکه ها.اکثر ظروف نقره ی ساسانی،کوزه هاو جام های شراب،گلدان ها و سینی های پایه دار هستند که به طور اتفاقی در ناحیه ی اورال و نزدیک رودخانه ی کاما به دست آمده اند.دانشمندان بر این باورند که این کالاها برای مبادله ی پایاپای با پوست به آنجا برده شده اند و به وسیله ی مردم محلی آنجا برای اهداف مذهبی به کار گرفته شده اند،یا به عنوان گنجی طی نسل های پیاپی در یک خانواده باقی مانده اند.تحقیقات وسیعی که بر پایه ی منابع نوشتاری انجام شده اند،ظروف نقره یا کتیبه هایشان و نقش برجسته های صخره ای،جواهرات و سکه ها نشان می دهند که اشیای ساسانی انعکاس دهنده ی یک هنر دولتی،یک مرام سیاسی و به طور خاص:یک مذهب سیاسی با نام زرتشتی هستند که برای اولین بار در ایران ساسانی پدیدار شد.در این میان مجموعه ی جالبی از مصنوعات هنری وجود دارند که شامل نقش مایه ها و نمادهای زرتشتی هستند از جمله یک تنگ ظریف نقره که بدنه آن با موجودات اساطیری ایران تزیین شده است.از شاخص ترین آثار نقره ی ساسانی بشقابی است که شاپور دوم را در حال شکار شیر نشان می دهد (قرن چهارم)و بشقاب مشهور دیگری که صحنه ی آشنایی از شاهنامه ی فردوسی را به تصویر کشیده است.چهره ها در صحنه های شکار به حدی دقیق تصویر شده اند که از شباهت آنها با صورت های حک شده بر سکه ها می توان شاهان ساسانی را تشخیص داد.در ایران،بشقاب های نقره یا دقیق تر بگوییم جام های کم عمق شراب به عنوان ظروف ساده برای استفاده در ضیافت ها به خودی خود قابل توجه نیستند،اهمیت آنها بیشتر به واسطه ی صحنه هایی است که این بشقاب ها را تزیین کرده اند.مجموعه ی سنگ های حکاکی شده شامل بیش از 1000 اثر بیشتر از سنگ های قیمتی مانند عقیق جگری،عقیق سفید یشم،یاقوت و لعل هستند که به صورت حلقه تراشیده شده و به عنوان مهر مورد استفاده قرار می گرفتند.این مهرها چهره ها،کتیبه ها و تصاویر مختلف و گاهی نشان های خانوادگی را بر خود دارند.بخش نقاشی ایرانی مجموعه ای بالغ بر 400 اثر را از قرون نهم تا سیزدهم ه.ق در خود جای داده است که تقریباً تمام مراحل پیشرفت نگارگری ایرانی را به نمایش می گذارند.در این میان باید به طور خاص به تصاویر نسخه ای از  نظامی اشاره کرد که در مکتب هرات اجرا شده است.نمونه های شاخصی از نقاشی های اواخر قرن دهم و اوایل قرن یازدهم ه.ق تصاویری هستند که به مکتب اصفهان (رضا عباسی) تعلق دارند.در قرون یازدهم تا سیزدهم ه.ق به همراه تغییراتی که در سنت های نگارگری ایران روی دادند موج جدیدی از هنر ایران به صورت نقاشی رنگ و روغن بر روی کرباس (بوم) به وجود آمد.این موزه حاوی پانزده پرده ی نقاشی قرن سیزدهم،شامل چهره های رسمی فرمانروایان،بانوان و صحنه های نبرد است.

آثار هنری ایران

      مجموعه ی قابل توجهی از کتیبه ها،نقش برجسته ها،قطعات کوچک مجسمه و هنرهای کاربردی تمدن و فرهنگ سومر،پایه گذاران تمدن بین النهرین و جانشینان آنها اکد و بابل که امپراتوری قدرتمند آشور را به وجود آوردند و مردم مدیترانه باستان در این موزه نگهداری می شوند.نمونه های قدیمی تر مربوط به اوایل هزاره ی سوم پیش از میلاد شامل مجموعه ای از سفالینه های منقوش به دست آمده از یک گورستان در شوش است که مهارت صنعتگران عیلامی را نشان می دهد.یک لوح سنگی با کتیبه ای با خط پیکتوگرام ( اواخر هزاره ی چهارم تا اوایل هزاره ی سوم پیش از میلاد)از یک شهر سومری اروک به دست آمده که یکی از قدیمی ترین مدارک نوشتاری است.در عین حال اسناد مهمی از تاریخ تمدن های سومر و آکد با آثار زیادی مانند:آرشیو کتیبه های میخی معبد الهه ی سومری بع در لاگاش (قرون 28 تا 23 ق.م)،مدارکی از قلمرو سلطنت گودا (قرن 11 ق.م) و اسناد مالی شهر اور در زمان سلسله ی سوم (قرون 11 و 10 ق.م) مشخص شده است.استقرار بابلی هادر ناحیه ای میان دجله و فرات نیز با قطعاتی از کتیبه های خط میخی به تصویر کشیده شده است:برگزیده ای از آثار اسناد مالی،قولنامه ها و مدارک آموزشی،مجموعه ی وسیعی از قطعه سنگ های کنده کاری شده مربوط به هزاره های چهارم و دوم پیش از میلاد،آثاری از پیشرفت هنرهای زیبای اسیای کوچک،برنزهای جانور سان اوستان(هزاره ی دوم پیش از میلاد)،تمدن بابل جدید،ایران هخامنشی،دولت های فنیقیه و هیتنی در آسیای کوچک را به نمایش می گذارد،نقش برجسته های آشوری از زمان سلطه ی آشور نصیربال دوم (قرن نهم ق.م)،سارگون دوم،تیگلات پیلنسر سوم،سیناخریب(اواخر قرون 8 7 ق.م)نیز در موزه وجود دارند که نمونه های برجسته ای از هنر امپراتوری آشور است و قدرت و بعضاً خشونت فرمانروایان آشوری و پایان ناپذیری پیروزی هایشان بر دشمنان را نشان می دهند،اشیایی که از پالمیر یک مرکز تجاری بزرگ واقع در صحرای سوریه مربوط به قبل از 273 میلادی به دست آمده،شامل بقایایی از برتره های ماسک های مدفون با سبک بی همتای پالمیری است که جنبه های هنر شرقی را با فرهنگ های یونانی روسی پیوند می دهد.مهمترین اطلاعات در خصوص شهر از طریق «تعرفه پالمیری»به دست آمده است.این تعرفه شامل قطعه ای مرمر است که متن آن به خط ارامی و یونانی نوشته شده و قانونی را درباره ی مالیات بندی اجناس وارداتی به پالمیر هجده آوریل سال 137 میلادی نشان می دهد.بخش وسیعی از مجموعه ی هنری آسیای مرکزی را اشیایی تشکیل می دهند که در قلمرو دولت های قدیمی آسیای مرکزی پارتی،باکنریا (بلخ)،سند و خوارزم به دست آمده است.ریتون های ساخته شده از عاج فیل با نقوش بسیار ظریف کنده کاری شده مربوط به امپراتوری پارت است.مجسمه هایی که در خبارزم در قرون اول تا چهارم میلادی و در نزدیک سمرقند در قرون پنجم تا هشتم میلادی خلق شده اند.از افتخارات این مجموعه هستند.مشهورترین اشیا،مجسمه های سنگی و چوبی و نقاشی های دیواری عالی هستند که از کاخ پادشاهان،معابد و خانه ها یافت شده اند.یک دیوار کوب بلند با زمینه ی آبی که صحنه هایی مربوط به پهلوان ایرانی،رستم را نشان می دهد.پس از گذشت قرون متمادی به گونه ای است که گویا به تازگی خلق شده است.پرده ی دیوار کوب دیگری از « تالار سرخ » کاخ یکی از سلاطین بخارا (قرون 8 7 ) به دست آمده است.مجموعه ی ظروف برنزی به دست آمده از بلخ،خوارزم و سغد مربوط به قرون چهارم تا هفتم از شاخص ترین نمونه ها در دنیا هستند،این ظروف با تصاویر و کتیبه ها تزیین شده اند.سفالینه هایی که از سمرقند قرون 9 تا 12 م به دست آمده اند با طرح های مختلف و نوشته های دعایی و ضرب المثل ها آرایش شده اند.یکی از غیر معمول ترین اسناد تاریخی که در این موزه نگاهداری می شود سنگی است دارای کتیبه ای به زبان های عربی و مغولی.این کتیبه سخنان تیمور لنگ است که به یاد بود پیروزیش در برابر خان ایل طلایی،تختامیش در 794 ه بر این سنگ حک شده است.از آرامگاه گورمیر در سمرقند،جایی که تیمور و خانواده اش در آن دفن شده اند،دو لنگه در مربوط به قرن نهم ه به دست آمده که از چوب سرو کوهی ساخته شده اند و با کنده کاری های بسیار و آثاری از نقره،مس،صدف،آبنوس و بلسان بنفش تزیین شده اند.مجموعه ای از کاشی که از سمرقند و دیگر شهرها به دست آمده و تاریخ آنها به قرون ششم تا یازدهم هجری می رسد،مجموعه ی فرش های ترکمن و رودوزی های تاجیک و ازپک که تاریخشان به قرون اخیر می رسد و مجموعه ای از جواهرات از دیگر آثار برجسته ی موزه هستند.این مجموعه ی شگفت انگیز محدوده ی زمانی از قرن اول پیش از میلاد تا قرن بیستم میلادی را در بر می گیرد و شامل بیش از 3000 شی ء مربوط به هندوستان،ایران،ترکیه،آسیای مرکزی،روم شرقی،دره ی ولگا،چین،مغولستان،اندونزی و آمریکاست.

       در این مجموعه هنر ایران با تاکید بیشتری معرفی شده است.جواهرات ایرانی این مجموعه متعلق به دوران باستان تا اواخر قرن نوزدهم هستند.ارزشمندترین قطعات به قرون پنجم تا دوم پیش از میلاد تعلق دارند یعنی بخشی از زمان سلطنت هخامنشیان و گسترش سنت های هلنی در شرق پس از پیروزی اسکندر،این مجموعه پیکرک های طلایی موجودات واقعی و افسانه ای،زیور آلات ساخته شده از مفتول های طلا و مزین به اشکال حیوانات،صفحه ها و ظروف نقره در شکل های مختلف و با فنون ساخت گوناگون در میان قطعات یک دست ظرف چینی دولتی که تاریخ آن به قرن نوزدهم می رسد.

یکی از شاخص ترین اشیایی که در موزه ارمیتاژ نگهداری می شود قدیمی ترین فرش ایرانی است که زینت بخش یکی از تالارهای موزه است.فرش «پازیریک»به طور تصادفی توسط پروفسور رودلکو در مرز مغولستان( در ناحیه ای که پازیریک خوانده می شد ) از زیر یخ کشف شد.این فرش در تابوت بزرگ یکی از ناقراب های هخامنشی در کنار پیکر مومیایی شده او قرار داده شده بود.این فرش احتمالاً در زمان مادها یا پارس ها (هخامنشیان) به منظور پوشاندن اسب بافته شده است.ابعاد فرش 83/1×2 متر است.شبیه کامل و دقیق این فرش بعداً بافته شده است.تصاویر بافته شده بر این فرش عبارتند از موجودات اساطیری بالدار.یک آهوی زرد خالدار و مردی سوار بر اسب که به صورت تکراری در حاشیه آمده اند و ردیف هایی از طرح های گل و گیاه که در زمینه نقش شده اند.



گردآوری از:پاآهو
دانشجوی رشته مدیریت جهانگردی


برچسب ها :
لینک ثابت | امتیاز :
rss نوشته شده در تاریخ 1390/10/5 و در ساعت : 02:52 - نویسنده : مریم
:: پربازدیدترین مطالب
:: آخرین نوشته ها
Copyright © 2010 by http://worldtourism.samenblog.com