در سال 1930 ریچارد فیری، مهندس هوافضا و سازنده هواپیما 15  هزار پوند برای ساخت فرودگاهی خصوصی پرداخت تا بتواند در این محل هواپیماها را سرهم و آزمایش کند. با کامل کردن یک باند فرود چمن‌کاری و یک مشت ساختمان، "آئوردروم بزرگ غربی" فیری منشا شکل‌گیری فرودگاه شلوغ هیثرو در آینده شد.

دولت طی جنگ دوم جهانی از این محل و نیز از روستای هیثرو برای ساخت یک پایگاه استفاده کرد. از این پایگاه برای پرواز و نگهداری هواپیماهای حامل سربازان، با برد پروازی بالا و به خاور دور استفاده می‌شد.

از بین رفتن روستای هیثرو و پاکسازی زمین برای ساخت باند از سال 1944 آغاز شد. با پایان جنگ این محل به عنوان اولین فرودگاه غیرنظامی لندن رسما در تاریخ اول ژانویه 1946 به وزارت امور هوایی تحویل داده شد.

گفته‌ می‌شود این فرودگاه شلوغ ترین فرودگاه دنیاست. فرودگاه هیثرو هزارو 227 هکتار است و دو باند دارد.

باند شمالی 3هزارو 902 متر در 45 متر و باند جنوبی 3هزارو 658 متر در 45 متر است.

متوسط پروازهای این فرودگاه در طی یک روز حدود هزارو 260 پرواز است.

88 آژانس هواپیمایی در این فرودگاه فعالیت می‌کنند.از هیثرو  برای 185 مقصد مختلف، پرواز هست. بیشترین پروازها به نیویورکف دوبی، دوبلین، آمستردام و هنگ کنگ انجام‌ می‌شود و 77 هزار نفر  در این فرودگاه مشغول به کارند.

تعداد مسافرهایی که هر روز به این فرودگاه وارد یا از ان خارج می شوند به طور متوسط 180هزار و 600 نفر است که می‌شود گفت میزان مسافرهای ورودی و خروجی تقریبا 50/50 است.

فرودگاه هیثرو 5 ترمینال دارد که اندازه هرکدام و سال ساخت آنها به قرار زیر است:

ترمینال یک: 74 هزار و 601 مترمربع - 1968

ترمینال2 : 49 هزار و 654 مترمربع - 1955

ترمینال3: 98هزار و 962 مترمربع -1961

ترمینال4 : 105 هزار و 481 مترمربع - 1986

ترمینال5: 353هزارو 20متر مربع-2008